Zaterdag  6 maart  2004

Sportclub Genemuiden - vv Nunspeet 2-0 (1-0)

Genemuiden deed wat het aan haar stand verplicht was nl. winnen van Nunspeet. Sprankelend was het allemaal niet, op zich logisch in deze fase van de competitie, afgelastingen zijn schering en inslag, ritme doet men niet op, bij tijd en wijle is met al tevreden als er fatsoenlijk getraind kan worden. Met de nakende lente in het vooruitzicht ligt een regelmatige reeks wedstrijden weer in het verschiet.

Genemuiden begon overigens voortvarend aan het duel, al voor dat de secondenwijzer de klok een keer rond was geweest had de 1 - 0 al een feit kunnen zijn, de uitbraak via Heskamp leverde echter niet het gewenste resultaat op. De daaruit voortvloeiende hoekschop ging ook in schoonheid verloren. Na 10 minuten luwde de Genemuider storm voor een groot deel. Sterker nog Nunspeet deed van zich spreken na wankelmoedig optreden van de Genemuider defensie, Pietersen en v.d. Bunte schoten beide, in zeer kansrijke positie, over het doel van Flier. Na een dik kwartier kwam Genemuiden op, een verdiende, voorsprong, Heskamp was degene die het laatste tikje mocht geven na een subliem uitgetikte aanval door het centrum van Nunspeet.

Genemuiden bleef ook na dit doelpunt heersen over de wedstrijd, toch ging het niet gemakkelijk, het gebrek aan tempo en beweging leek Nunspeet in de kaart te spelen. Te vaak was het inspelen te zacht waardoor er onnodige balverlies en dito gevaar voor het eigen doel werd gecreëerd. Nunspeet bleek niet bij machte dit af te straffen.
De tweede 45 minuten brachten niet veel verbetering, Nunspeet kon niet echt aanzetten voor een offensief en Sportclub bleef te slordig in balbezit. Toen na een uur Sportclub weer eens een keer, op een vloeiende wijze, het doel zocht van Westerhuis was het dan ook gelijk kassa, Halwerk had de bal bij de tweede paal op het hoofd van de gemaskerde (gebroken neus) de Boes gelepeld, de teruggelegde bal werd door Heskamp, van dichtbij, in de kruising gekopt. Het duel viel hermetisch in het slot. Nunspeet probeerde het nog wel maar kon nimmer Flier in verlegenheid brengen. De beste kans, in het restant, was opnieuw voor Heskamp, zijn schuiver werd door Westerhuis nipt tot hoekschop verlengt.